neye erekte gerek be halkım

halkım pratikte hep tahrik
suya ağaca hayvana ota ve boka
en çok kin ve düşmanlığa
kendine sufle verene!
hoşgörü, öngörüsüz bir safsata anadolu’da
yunus da kendini kandırdı n’apsın ülkemin liberalleri gibi
ya bu deveyi güdecekti ya bu deveyi güdecekti

promptersız bu kadar: lıbılı bir handayım
türkü okur, küfreder ve düşmanla güzel ticaret eyler
halkım dinler, gereksiz alkışlar her bağrış çağrışı
sahibinden baba travmalı hor kullanılmış ah halkım
dandik adalet madik atar ses çıkmaz bu da benim kahrım
trajik bir hafıza eksikliği sahne ortasında unutur repliğini
her eline güç geçtiğinde apansız, erkler ayrımına inat!

teknik olarak seviyor halkım yüksekten beylik laflar at!
sonuçta kameralar göstermiyor prompterı rahat
kameraların neyi gösterdiği kadar idrak
alışılmış don götte durur, der istikrarı her şeyin önüne kor
böyle seviyor yeniliklere kapalı diye suçlaman aman!
aman halkımı kin ve düşmanlığa tahrik tck 216.
erekte tüm erkleriyle neye gerek
sonra tüttürürsün babaya yakalatmadığın son samsun 216’yı
onu da özelleştirdi öz eleştiriye son fırt kapsamında