toprağa geri dönen
canları senden vazgeçmiş
iki demet lavanta
nerden bilsinler sana varamayacaklarını
kollarımdan düşerken.
utangaç harflerin
dudaklarımdan çekilmesinden
soluk dururlar yanımda.
mayıs’ın ağırlığında
suskun bir teşekkürün yerine.

bana kalırsa şimdi öldüler.
bir vakit filizken halleri
şimdi dünyada izsizdirler

yaşamazlar,
kızaran yanaklarımdan
ellerine varmadan
bitmiş bir şiirde
nasıl yaşasınlar?