sana hangi deniz kabuğundan üflediler bilmem boynunda tuz var
herkes delirmeye yosun tutar, sana dalgalardan savrukluk biçmişler
salkımlardan bir yudum ölüm
kadehlerden mead
günahlardan kaçış
etlerine dövmeyi işlemişler – dudaklarına susmayı
güneşi boğazına dizmişler sancıları yüklenmişsin
bileme bıçakları ve silahlar kalsın yerinde daha ruhun kabuğuna yabancı
sen ancak yeşilden biçebilirsin kefenlerini ağaçlara dolanma dur
kime çarpabilir nefes nefese kalmışların efsunu

beş kere daha öleceksin bu hayatta, üçünün ipi gergin
seni salıncaklarda tutmuşlar, oysa mukavemet bir duvarı delerdi
parçalanmasaydı zırh falezlerden dik açı ve şah mat sert düşüş
saçını bileme tenimle yeniden doğamam kanım bacaklarımdan süzüldü
cebimden saatleri düşürdüm, paltolarım asılı kaldı 

gözlerimizi bir oysalardı koşmazdık ve düşmezdi çocukluğumuz bir lunaparkta
elma şekerlerini içten kemirmezdi kurtlarımız
kaynamazdı ve sünmezdi dudağı 
geç kalmışların beyaz cücesi
sınırları karanlıkta geçerken yanılma payını
sana bırakıyorum derini kesen yaşamın nahoş belirtisini 

dillerim buz tut nefeslerimi çek derin kavruluşumu sana bırakıyorum
damları, tünelleri, günahlarımın diktiği eti
bırakıyorum yurtsuzluğumuzun yoluna dikilenleri
kayalardan yonttum gör bak bu kâinat, bu düzenim, bu başıbozukluk
uzan da bul şimdi sarıldığın aynayı canından çarpmıştım
bendim usta niyet hırsızı, dudakların dört ettiği
seni şakaklarından yakalayan, göğsüne kahroluşlar resmeden
içine kusan yılanın dilini kesen
bendim gözlerini yuvasında avlayan iksir
haram değilim sana şaman değil 
çiçeksiz yollarda sen vuruldun -hatırla- vahşet saatini ilk kim kurdu

atlamaya kıvrımlarımı seçtim: korkuya sıfır noktası 
belimi kollarında bırakıyorum, dokumayı bilsin parmakların ağıtları
kararınca tutuştururken bük dengemi kavruk
fısılda yamalı göğsün bir karış altı
avuçların kahretsin sütümü, yavrumu bırakıyorum 
kayıp düzenlerde ellerimizi bulduk kimsesiz
uçurduğun niyetleri, ettiğin dansları, geçtiğin eşikleri unut
dök tohumlarını ey bu karnımı biçen toprak ey üryan
sana bırakıyorum ucu kör bu tozlu bilmeceyi