Annemin beni doğurduğundan herkesin haberi var
Evde canlı bulundum kimse yoktu
Uyuşmuş bir e miydim kimseye bulaşmamış
Dün bir şeye dönük elim bugün kesik
Ölene kadar ölmezsem
Tüm oyunlar baştan kurulabilir
Doğumumu yadsırsam varlığım iptal edilebilir
Bu beni hayaletlerle aynı kuruma yazdırır
Bir gözlemci kurulur yıl sonra kanıtlanırım
Milyarlık bir hayvan olarak toplum yemeye zorlanırım

Toplum insanı yadsır onu yemek gerek
Öyle derler yasaktır tepelerin tekilliği
Cümlelerin yarım bırakılması
Bakışın cilde zerki
Kanıtlanmak için göğse en az bir fil dikilmeli
Tekrarlayan cisimler gülüşler dün denen güneşler
Tekrarlanan oluşlar kaçışlar gün denen güreşler
Hayvanımın bağrında dev bir kıymık bu bilinç
Koparsa dünya kopar garipler kalır 
Kımıldamıyor
Onu kahveye ve tanrıya harcıyorum

İsa’yı ben öpmedim göğe ben gerilmedim
Değildi belki hepsi birdendi işte şimdi de
Gökten inen kuzuyu görmedim bıçağı bilemedim
Değildi belki her şey zıddına müptelaydı
Her şeyin değiliyim her şeyim hiç şeyim
Hiçliği katlediyor bu bilinç
Kımıldamıyor
Onu her hiçliğe harcıyorum

Korku seni korktuğuna kavuşturacak
Sevgi dolu kucağı
Ağzında kan diye bir şiir