kimsenin tanıdığı değilim
kendim bile henüz çözemedim
ama bir gün anlayacağım
bahardan önce çiçeklerin açtığını
bir gün anlayacağım
güzel olan her şeyin zamana bırakıldığını

bulmak isterken kaybettiğini anlıyor insan
ölmedin bir yargın yok
henüz senin için
verilmiş bir karar yok
aldığın nefesi verdin
henüz bilmiyorsun kendini
ben de bilmiyorum
biliyorum desem benim olur mu bildiklerim
sahiden merak ediyorum sahibi olur mu bilginin

bazen ölümlerden ölüm beğeniyorum kendime
bir dünya gerçekliğinden
cennet nimetlerinin düşünü
kurmak kadar eski
bir ölüm beğeniyorum kendime

yaşamak ilkel bir hadise
ama ben beceremiyorum nedense
tırnaklarımı kesmediğim için
etim hırpalanıyor
ruh denen eşiği çoktan geçtim
niçin başım ağrıyor?