kimlikler birbirine karıştı, anlam kayboldu
şiirimde, gördüm. kalabalıklar içindeyken
insan önce kendine, sonra ötekine yabancılaştı.
cinnet çatısız bir evdeydi dün gece,
yoksulluğumuzla beraber intihardaydık.

“merhaba arkadaşlar.”
“kanalıma hoş geldiniz.”
“linki aşağıya bırakıyorum.”
“beğenmeyi ve kanalıma abone olmayı unutmayın.”

yanında hediye olarak poster niyetine
instagram jürilerine beğendirilmek için
imajmakerlar tarafından
bilboardlara asılmış fetiş fotoğraflar var.

yok-oluş tarihten hesap soracak
ciğerlerinden kan akıtarak
kıyameti kopartacak, yakındır
omurilik hizasındaki duvarlar da çare olmayacak o anda
yozlaşmaya. yüzüne tükürüp kendisinden utanmak için.

3D gözlüğün içindeydi, katliamlar, gördüm
bir yanda iş makinaları, diğer yanda çürümüş et yığınları
eşittir pazarın sarkastik oyunları.
kapital eline geçirdiğini buharlaştırıyor,
nedeni neoliberal yaratık.
yakında sadece kemiklerimiz kalacak
tutanaklara bunu da eklemeyi unutmayalım.

ve doğa nasıl ki meta değilse
aynı şekilde beden de bir meta değildir.
bu cümle tırnak içinde yazılmamıştır..