zihnimin uçuştuğunu hissediyorsam damla damla
insanların parmak uçlarında bile iyilik kalmadıysa
ve ben, rüzgarların sonunda kendime varamayacaksam
ölsem,
ve ben son anımda en çok kendime sarılamayacaksam
yeridir.

ay ışığı beni kurtaramayacaksa
tanrılar, tanrım kayıtsızsa
ve ben kimseyi öpemeyeceksem
hiç olsam,
ve ben görünmezsem
yeridir.

uçuşsam karanlığa
dizlerim tutmasa, ellerim tutmasa
depremler kopsa inceden
ışık, can ve okyanus da düşse sol köşeden
hiç olsam
sisler inse bilinçsizce, ben giderken
kanım bile akmasa
hiç sahip olamadığım adım
hiç varolamadığım yerim
hiç varolmayan aidiyetim
kendinden utansa,
yeridir.