Beni yokuşlarla dolu çiçek tarhına
Alman için yaşıyorum, anladım
Göğsünün üzerinde sana kızgınım yazıyor
Fakat konuşuyorsun post-itlerin ortasından

Saçlarından, kaz ayaklarından, çantandan
Anlaşılıyor yaşadığın hayat
Kendinden aldığın hazzı
Alamıyorsun başkalarından

Dönebilme şansımız kalmadı
Tanrıların ayrıldığı suçluların dünyasına
Ayrıldık suçluların dünyasından
Telefon numaralarımızı değiştirmeden

İstek değil, sadakati yitirdik
Savaşın üstüne yoksulluk günleri
Artık hiçbir şeyden şüphe etmene
Açılmana, göçmene, kaçmana gerek yok