topraktan kurşun yağdı ya hemşerim 
siz taze ölülerdensiniz galiba
bu saatlerde bu mıntıkada
bir ses duyulurdu mutlaka
adımı saydım içinde 
üç defadır duymazdan geldi 
dul sokağı sakinleri
nerede yaşayan mübalağa 
oraya ait bir taşı
yine gediğine oturtuyorum 

duyuluyor mu
hep beraber açılan yumruklar 
avuçlarından atlar kan onların
sokaklar kan tarlasına döner
sızımı yok etmek ölmekten beter
demiştim 
oldum olası ölüyorum 
bu ses de duyuluyor mu
ruhumu toprak üstüne serdim
onu lütfen kaybetmeyin! 

-şiirin burasını kaybettim- 

gördük mü
                dünyayı
gömdüğümüzden beri
feri sönen
          yıldızlar
var
günün gözü önünde
güneşin üstünde endişeden biçilmiş
      sözleri var
eskidi çamlar ve kalanlar
sabah kalbine yetişmeye çalışan bi ölü 
gördüyseniz eğer
ayak ucunda ruhunun gidiyorum bu* okuyun
kalbine doğru yaklaşıp dokunun 
ve şöyle söyleyin ona:
“siz taze ölülerdensiniz galiba”