Evet, bir süre anlamazlar
Anladıklarında
İçinden geçmeyen ışığın aslında kabuğuna takıldığını
Kalın duvarların sadece kıymetli şeyleri korumak için yapılmadığını
Anladıklarında
İçinde kabuk bahçeleri, kabuktan sular
Sözgelimi bir yarayla
Artık bir anlamı yok
Kim kendine neden böyle yaralar açsın?

Dünyada yeterince kalırsan
Ki kalacaksın gibi görünüyor
Bana dönüşeceksin
Bu başına gelen en kötü şey olabilir
Sakıncalı iyimserlik miktarından
Kabuslardan, bağırarak uyanmalardan
Yaşadığın şeyi ilk sen yaşıyormuşsun salaklığından kurtularak
Bana dönüşeceksin

Biz seninle bir yerdeydik
Ne hoştu karanlığı
Kendine has sesleriyle
Kendini as sesleriyle
Bunu iyi bir şey sanarak
Sırtıma çiziktirdiğim çarpı kullanılmaz diye umarak
Büyük bir dalgınlıkla kalp hızımı ayarladım
Bunlar yaygın duygular
Anlatsam anlarsın ama anlatmak istemem
Aşk desem çarpısız sırtını çarpısız bir sırta dayarsın
Tüm bunlara ne gerek var ?
Kim
Kendine neden böyle yaralar açsın?

Adam denize bakar, sigarasını yakar, derin bir nefes alır
Siktir et onu
Adam üzgün bakma provalarında herkesin ona üzülerek baktığını anlar. Sevinir adam daha üzgün bakar.
Onu da siktir et
Adam sancho panza
Siktir et
Adam bir yerden para bulur, tüm dertleri son bulur
Aaa öyle mi olmuştu demek için bazı şeyleri unutur
Elde tek ve kıymetli bir soru
Kim kendine neden böyle yaralar açsın?