Yaşamanın kesin olmadığı bir dünyada.
İlk doğduğumda, üçüncü gün·
Dokunduğum kanımdan kendimi savaşa atıyorum
Birkaç sigara ve devletin vergilendirdiği türden, şarap
Eve gelince, iyi demiyorum
Bodrum kattı, ama güzel, çift katlı mezar gibi!
Biraz nem var, birkaç hamamböceği,
Birkaç fare…
Söyledikleri her şeyden biraz!
Zorla uyuyoruz, ama güzel!
Duvarlar, yarı sönmüş sigara, dolu bir kül tablası, yerdeki yastığın yanındaki genel dağınıklık
Bir günü iyi geçirmek için kendime söz verdim
Sadece bir süre, ilk köşe başı kankusmuğu
Pratikte ciddi değilim, hadi bir içki içelim
Biraz daha, olmak istediğin şeye biraz daha yaklaş, başka bir hiç ol…

Bu gece kendimi sevmeyi bıraktım ve başkaları için de bir şeyler yapmaya karar verdim
Yarın sabah onları da unutacağım
Aşk gibi başka sıra dışı sözcükler de biliyorum ve çok azını kullanmıyorum
Hayallerimizi harekete geçirmek için bir de çöp kutusu aldım
Onları ateşe verdim, ben de yandım ve ölmedim
Dışarı çık ve benim hakkımda daha fazla şey söyle
Ben hayatta kalanlardanım, sen de hayatta kalanlardansın
Hala burada, büyük düzlüklerin eğrisi
Yaşamın bir parçasıyım; şehirler, sokaklar, bar tabureleri
Ben bir şeyin parçası olan her şeyin parçasıyım
Ama hiçbir şey benim parçam değil
Yarısı beni memnun etmek için, diğer yarısı da yatak odamın tavanın kayıtsızlığını takdir ettiğim
gecelerde beni düşündüren kaosun içinde uykusuzum
Sen ve hepimiz gibi!
Çoğunun bugün olduğu gibi,
Çoğul sayısı bu monoloğa yeni girdi
Bir sonraki ödeme gününden önce her şey yolundaydı
Nasıl oluyor da hepsi benim hatam oluyor?