1.
kalbim şu aralar beni çağırıyor
çok hor kullandım onu anlatmam gerek
sigaralar, sabah sigaraları öğle sigaraları
akşam da pek çok stres ve makarnalar
makale arası şiir yatmadan önce roman
kalbim bana çare bana af
geçmez hiç küfür eksik olmayan ağzımdan aft
her yeni güne bir şeyler sarf ettim.
reçeteli ilaçlar ve reçetesiz her şey
önceden olmuş bunları, yeni olmuş gibi yazmak
her kötü şairin görevidir tekrarlamak
beni ben yapan her şeyi ve zevkimi
üzülmenin anatomisi üzerine yazıyorum
üzüntünün bundan haberi yok
kedimin bundan haberi var
Müfit pek duygusaldır bir bilseniz
Müfit, dağların homurtusu
kalbimin eşiği Müfit.
2.
474 Flinders st ve sıçtığımının okulu
kalem oynatmaya ikiyüzellidolarmıistenir
yazımın bozulduğunu söylüyorum
öpüşlerimin bozulduğunu sevgimin alıp başını
gittiğini ülke sularına.
dinlemezler bunlar anam babam
anlamazlar anatomiden aşktan
üzülmenin anatomisi üzerine tekrarlıyorum
parayı sevenle para konuştum sonra
dolara geldim dolardan gidemedim
onun için evler yıkıldı
dolarsız kaldım ama dolaysız kalamam
sanki donsuz gibi ne bu tavırlar aman
maaşımı dolarla mı alıyorum sanki
dolarımı maaşla alıyorum yalnız
bu bir acının tarifi, sevgilim bundan dolayı
evet tüm bunlardan dolayı beni terk etti
iyileştiremedim
iyileşemedim
troponin yine eşikte hissediyorum
kalp ağrılarım yine aşktan değil
baştan koktum
ceset oldum
yıkılacağını bile bile bir binanın
taşından aldım
parasını verdim, kolay.
kapalı bir anlatıma geçmeden
geçip giden yıllar için son kez.
3.
yokluğun peşisıra bu direnç kıvrımları
gözümden sol koluma kadar
aktıkça renkleniyor /kan/
koşmak için doğmuşuz gibi bir şey
ölmek için yaşıyoruz ya hani
ölmek
yakamda taşıdığım tufan.
kendi sıratını inşa edenlerden
önceyıkmakgerekkavlinden bir şeyler aldık
kendi ölgünlüğümü baharlandırdım
kötülüğünü
kötülüğümle
ayaklandırdım
/sonunda
evet kıyamet/
bir öpüşle sallandırıyor dudaklarından seni
ama ruhum çavlanmış, elalem ne der
diye diri vücudunu vücudumla alıyorum tek seferde
üzülüyoruz birlikte -tek seferde-
