“o gece sonrasını hatırlamıyorum.
sadece büyük bir karanlık hatırlıyorum.”

6 yaşında evlendirilen 
kızçocuğun ifadesi

ı. doğum izi

çocuksun sen
istismar nedir bilmiyorsun.
anne yancı. baba katil.
portakal soyma devrinde
kızçocuk katli vaciptir
kapısında tüccarlar ağzı sulanmış 
şehvetiyle seni bekliyor.

çocuksun
duvarda sesin yankılanıyor
: tecavüz
kalbini oyuncak yaşta harabe ettiler
boynuna kan ile asılmış iplik
seni neden kimse duymuyor?  

çocuk
ileride birkaç hikâye anlatırlar sana
zorbalıkla büyüdüğünü görürsün
bileklerinde kırık camlar 
bulutlara yürümek için yol olur

son tahlilde
patriyark elinde sopasıyla içeri giriyor
ve üstünde de bir yazı :
“erke karşı çıkma, 
sonsuza dek yanarsın.”
üzerinde ateşten elbiseler 

sen. bedenin yaradır
dualar edilir ve sahne kapanır
habis düzen sürmeye devam eder.

yaşamak nedir bir çocuk için?

ıı. kargış ile biteviye kaygı

gözlerine leke sürüldü bir kere
etrafın yapış yapış lav
kılcal damarlarına nüfus etmiş
/ ay patlak / \ güneş patlak \
korkudan gözyaşın kurudu, biliyorum.

ne yaparsan yap 
üzerinden çıkmayacak kara izi
yaşamak ise sürdürülebilir değil
bir cesetsin günahkarlar vadisinde 

sunu:
bu suç böyle ortada kaldığı sürece
gün yüzü hepimizi bir çırpıda yakar
dedi alın yazı.

ey paslanmaz yara
çektiğin kahırların acısı
bir gece vakti 
patriyarktan sorulsun istiyorum.

ııı. cehennem içinde ölüm parkı

düşünmek için vaktin yok, düşün.

sonsuz rüyalarda yürümek varken
kadın olmak nedir bir çocuk için
çürük, ezilmiş
kül rengi bahçelerde?