Aman size yavan size averaj
Kendi vasatiliğini makbul diye dayatan kuşak

Her zaman dilinizde kurtulmak
-neyle
bir yerdeki kemanla
kemancıya atılan on lirayla

“ölüm gözümüzün akıyla karası arasındadır,” diyen niyetçi
balkondan bağıran padişahla birleştiğinde
romantik olamam.

Hayvanların uykusunu kıskanıyorum.
yankıladığım, uykuya çağırdığım benim değilken
suya, begonvile, akdeniz fantazisine
gayrılıkla çağırılmanın yolunu gösteriyorum.
Varlığı karşımda belirmese
kendimde inatlaşamam.

Biriciğim, kendimi işaret ediyorum.
nefretinizin öznesi kendimi
kornalarınızla takvanız bir
beni yakmak istemekte sizsiniz.

Hayvanların öfkesini çağırıyorum
cinsimi kıran ilk kabileyi yüzdükleri ilk hayvanın adıyla
ilk çalgıya gerilen ilk atın direngen kılında
Öncemi bileceksiniz.

Öncem, sizi kendinize ünleyecek.
sizi yengi diye çağırdığınız kendi şeytanlarınıza.
kim seçsin gözünüzdeki akı
pörtlemiş karalarınıza

Dürüstlük diye çağırdığınız diz çökmek
aşktır diye tutturduğunuz diz çöktürmek olduğunda
beni samimiyetsiz kılıp, tâbi kılıp kuruttuğunuzda
gözüm gözünüze değmezse mutluluğunuzda
anladım niçin kaçmak için çağırılmamak
    niye makbul değilim şeytanlarınızın karşısında

Uysalı cilalar fıtrat.