Her işimi kendim hallettiğimde
Kimseye ihtiyacım olmadığı duygusu giderek artıyor
Artık bu ne olumlu ne de olumsuz
Sadece bir veri elimizde

Elimdeki diğer tüm verileri ne yapacağıma karar veremeyip
tümünü sile bastım bir kuytuda
(Ne yapacağımızı bilemediğimiz günler çoğunluktadır Kadıköyü’nde)

Yollarımı yeniden düşündüm, artık ne yapacağımı, silinenleri geri al
Rıfaîlerden söz ettiğim bir günün ertesinde tarikatlanmadığıma dertlendim,
Bugün bir şeyhe sığınma ihtiyacım ağır basıyor, olsa onun yanına giderdim
Şiirden şeyhleri çıkardığımızda sene ikibinonbirdi
O sene küçük üstadım, on sekizime bastım ve Kadıköyü’nde belirdim

Tayy-ı mekân hoca dedemden miras kaldı bana ve bu gece ihtiyacım var yine,
Birkaç gecem daha oldu böyle, neyse ki imdadıma yetişilmedi,
Borçlu kalmayı sevmem.

Sabaha kadarın evinde dört bira var
Onlar bize yetmez, ağlayacağız,
Olan ve olacak olanların başında.

Ankara’ya kadar sürdüğüm arabaya koyduğum benzin bu ağustos anca yarım hafta yetiyor şehir içinde.
Sıfır kilometreyim yine,
Bana ruhsat sormadılar, kırmızı bidonu doldurdum.
Bu gece onunla nereleri yakacağız:
bugünlerde seni nasıl sevdiğimi hiç unutmanın arka yüzündeki gri evi yakacağız,
Sinirli ve lirik.

Hayır, ben büyü yapmadım size, aşkın gücünü ilk kez görüyordunuz sadece.
Şimdi aşkımızı yakacağız, yalnızca lirik.
Rehan: Güzel kokulu bir bitki. Bir yanlış anlaşılmadan ibaret.
Yalnız ağladım evet, bu defa gözyaşlarım zehirli, tattınız.
Ben sizi affettim küçük üstadım, Cebeci’deki o akşamüstü yürüyüşünün ağırlığı asılı kalır belki biraz daha üstümde.

Hiç teşbih: Teşbihsiz.
Hiç tariz: Tarizsiz.

Şimdi en başa dönüp Erenköy’deki ağaçlı yolu ve Süleyman denen kel adamla paylaşılan evdeki mavi masayı yakacağız, Kadıköyü’nde belirdikten hemen sonra kız lisesi dolaylarında.

Beyaz polo kara tabut, sen bu yolun yolcususun.