Anlamı boğardı, mekaniğin insan suretinde
gelmesi varlığa, hınca ve hüzne 

Oluşta başarısız olan kan, esrimesini
kalkanı yapıp da şimdiyi hiçliyor ağır

Bana yanaşıyor arzuların şahı; kaçma
isteğinin ardında yaşam, soluk! suz.

Geceler ilmek ilmek örülüyor
sen ve uzantılarından ayrı

Hakikati kavrıyorsun; ben
ve bedenimde bir başkası

Dumanlı dermanı öç kervanında
alnını sıvazlayan iflah buluyor

Kent meydanı imleci O’nun
bakışında kırık bir halk

Elbet bulacaktır yatsısında benliğin
aynasında ussal bir göğün.