Zirveyi gördüm. 
Bunu anladım. 
En yüksekte ben 
en küçük noktaydım.

O kısacık an
gözlerimin önüne serildi zaman. 
Eskitti ve çürüttü.
ufaladı 
nice kuşatmalara direnmiş
sur duvarlarını. 
Tozlardı ihtişamdan geriye kalan 
ve tozlar, sefaletin üzerini kaplayan
hayattayken farklı sanıldı ama 
artık aynı değersiz zerreydi 
soytarıyla kral.

An bitti, kırıldı düş. 
ve en ilkele varana dek 
durmayacak bu düşüş.
elmastan kömüre, 
insandan virüse 
inatçı ihtiyarlığa doğru 
hoyrat çocukluktan, 
yuvarlanacağım
gülerek kahkahalarla zavallı çaresizliğime.

Zirveyi gördüm, 
onu anladım. 
Tanrı’nın hayalinde ben 
küçücük bir evren kadardım. 

/23143