bir yüz var aklımda
buruşuk
kirli
öfkeli
ne ara kapattım onu oraya hatırlamıyorum
aklımın odunluğunda kitliyorum onu
eski bir bisan bisikletle beraber
çıkarıp tekmelemek için bazen
duvarlarını tatlı sincapların kemirdiği
küçük bir odunluğunda aklımın
bir yüz var aklımda
küçük bir odunlukta annemden kalan kurmalı bir saatin yanında
fasulyelerime üfletiyorum bazen onu
sonra bulutlara tırmandırıp
toplatıyorum devin altınlarını
ya da osurup
ipe dizdiriyorum bildiği tüm duaları

bir yüz aklımda
yorgun, terli
sıkıp yumruğumu,
bak diyorum bir insanın yumruğu kadardır kalbi
kalbimle besliyorum onu
bir resim atıyorum önüne bazen
bir şiir yazdırıp
hissetmesi için
yüzüme bakıyor aklımdaki yüz
geçirip elimi içinden
gül diyorum şimdi ona
kahkaha patlat
yavşak bir bürokrat gibi
“hastasın sen” diyor bana aklımdaki yüz
iyi bir ruh hastası
iyi bir aşağılık
iyi bir sokak köpeği
akarken ağzından salyası
kes sesini diyorum ulan
yoksa bıçaklarım seni

kaçmaya çalışıyor aklımdaki yüz
sağa sola çarpa çarpa
kafası kesik bir tavuk gibi
mecbur bırakıyor beni kendisini vurmama
aklımdaki yüz
acı çekmesin diye

ama ne ara kapattım onu oraya
harbiden hatırlamıyorum