çölümde kaktüse bürün
yolumda kasis
manzara kavak ağaçları
arasında bir ahşap tesis
route sixty-six değil bozkır yoldaşı karayolu
elbet gün doğarken farları sönecek zihnimin

şoför kendini tanıttı hala rehberimde kayıtlı
şÖfor mu şOför mü diye düşündüm bir milisaniye içinde
ışık gözümü aldı, perde yetmedi
“baş döndürücü ferahlık” ve yavan tatlılıklar
midemde içki yok, kafamda dışkı yok
bi’ ara demiştim foseptikten geldi beynim
temizledim elimden geldiğince, şimdi bak pirüpak

*bu şiir yazılalı bayağı olmuştur ve bayağı olmaya devam edecektir