Patlayan dertlerin ortasında
Masum bir sarhoş yüzüyüm
Şarap dert parçaları
Saplanmış vücuduma
Çıkartılamıyor
Şarap tortulaşmış artık damarlarımda
Söylenen sözler
Üç santim yukarı gelse
Paramparça edermiş kalbi
Kırılmış canlardan
Her yer kesik içinde
Abisi tahta çıkan
En küçük şehzade
Boğdurulmuş içimde
Daha oyun çağında
İçimdeki çocukla birlikte
Öldürülmüş mutluluk
Duygusal yas ilan edilmiş
İndirilmiş bütün sevdalar yarıya

Ayrılık saldırıları düzenliyor
Durmadan, arka arkaya
Ben geri çekildikçe
Benden kalan ne varsa
Yağmalayarak geliyor hayat
Üzerime üzerime
İçimdeki son kale de düşmüş
Son ev, son değirmen
Ve değirmenci sürülmüş
Yel değirmeni şefi olarak
Hiç rüzgar esmeyen bir yere

Toplatılmış umutlar
Esir edilmiş
Satılmış köle pazarlarında
Acımasız tüccarlara
Son bir umut
Beton yığınlarını
Yırtarak çıkan bir çiçek gibi
Fışkırıyor yüreğimden
Hayatın ayakları altında
Ne kadar ezilirse ezilsin
Koruyor zümrüt yeşilliğini

Umut bu, fışkıran
Patlayan dertlerin ortasında
Haykırış bu, uzanan
Duygusal yastan duygusal savaşa
Zümrüt yeşili bir çiçek gibi
Baş kaldırış bu, hayata meydan okuyan