Bir kadının bütün kadınlığı altında ezilene şair denir
Şair ezilendir, mazlumdur ve şiirdir tek kalkanı
Yanlış öğrettiler size tarihi devletler savaşmaz
Kadına zalim demiyorum şaire mazlum diyorum
Yanlış anlamayın diyeceklerimi Rimbaud’ya sorun
Şahitsem desinler bana “Rimbaud’nun yalancı şahidi”

Bir külah meselesidir kadının gitmesine şiir denir
Anlatın siz onu benim onu benim lirik şairlerime
İçinde kadın geçen cümlelere mi denir şiir
Siz ey yedi köyün ey yeni şehrin ağlak ağaları
Ben sizlere pembe otobüsler hazırladım binmeyin sakın
Yakın gelecekte aileyi zaptedecekler haber salın
Yakın beni hadi beni de yakın hiçbir şaire komşu olmayayım
Toprakla buluşmuş mezar taşıma “Rimbaud ile mektuplaşırdı” yazın

Nerden nereye geldik işte böyledir kadının vadileri
Bizler oralarda şaşkın şaşkın dolaşırız korkmayız
Adem’in elması varsa oğullarının portakalları var
Pis küçük yobaz öyle eğleşme sen de katıl bize
Şairlerin şah olduğu bir dünya kuracağız vezir yok
Vezir yoksa piyonlarımız var piyonların da vezini
Aruzmuş heceymiş serbestmiş bu vezin o vezin değil

Sermest bir vezindir bu bilmeyene rezildir bu
Sen şah olamazsın şuaraya mı kefildir bu

Saptırmayın konuyu ne diyorduk kadının biri
Bir şaire tutulmuş şair durul durul durulmuş
Bütün hikayeler gibi biter mi bitmez mi
Bunların hepsi bahislerde yatan kupon değil mi
Rimbaud lütfen araya gir kadınsa kadın şiirse şiir
Neden iyi şairlerin çoğu erkenden gidicidir
Çocukken hani demişler midir raspa raspa ras
Ni guarra entre mujeres, ni paz entre poetas