Uyku da tutmadı
Penceremden gelen uğultu tırmalıyor kulaklarımı
Öyle bir kar var ki silmiş tüm geceyi hafif kırmızı her yer
Kırmızılık artık kötülükle bağdaştırılamaz
Beyazlık ayna olmuş tüm gerçekler göğe savrulmuş halde
Soğumuş yaşamın belki de tek mucizesi bu
Bireysel savaşların üzerine verilmiş bir mola olsa gerek
Taarruzda kim hayran kalmaz ki bir kar tanesine
Göndermiyor bizi sabaha
Öyle cömert ki sabah bir gece vakti gözlerimizin önünde serilmiş
Yokluyor usul usul bizi
Bir fincan çay ve bir dal sigara en yorgun olanlarımıza
Hatta bir el muhtaçlara
Ne bir ana ne de bir babadır kendisi
Yine de gözyaşını dondurur eşsiz bir tane için
Faniliğin derdine de kulak asmaz
Bugün var yarın yok
İşte sana gerçekliğin ta kendisi

Mert Çelik