Sanrıyla gerçeklik arasında, yakınken gerçeğe daha, yer yarıldı ve iki uzuv çıktı meydana, saçları süzülen ejderha sofrasında

oda.

(20:48)

–ışık kırıldı ve iki perde indi geceye-

Sisli bir düş yolculuğunda, mağaramıaydınlatan güneş uykuya dalıyor sessiz ve usulca. Bukalemun branda renk değiştiriyor, renk değiştiriyor gözlerimin beyaz korneası.

(21:03)

Met ve aleminyumdan parlayan imgelerin beyaz ışıkları, imgelerin parıldayan gümüşbalığı gibi günyüzüne çıkması, beyaz leblebi gibi yere çakılan dolular

(21:48)

duvarda asılı duran sert bakışlı adamın gazabında harcanan birkaç duman,

kutsal kaktüsler ve kutsal bitki töreni ve kutsal mantarlar ve “kudretli halüsinasyonlar”.

(22:33)

Hiçlik makamında, Peru’da, 1950’lerin sonunda kutsal bir sivrisinek;

fısıltıların yükselen desibeli ve üzerliğin ondördüncü gününde… William Blake kutsal bir anıdır artık!

William Blake kutsal bir ışık artık!

histerik düş ve düşüşlerimin de etkisiyle ortaya çıkan hafif yorgunluk belirtisi, uykusuzluk öncesi çekilen o sert duman, -duman kapanı,

dudaklarım serotonin çatlaması, göz görülerim -dopamin yükselişinde göğe…

(23:02)

Saat -sıfır üç yirmi dokuz

sessizliğimi dinle!

NİSAN 2018, DÜNYA

Eşref Ozan