Zihnimde açık pencereler
Üç kelimesinde bir dize
Her dizesinde sen
Pencereleri zorluyorsun
İlaçsız bir uykusuzluk bu özlem,
Sarmalamadan zaman geçmiyor ki.
Makaraların düğümünde sesim
Sesinde yer yatakları kurulu
Dudak kenarların ketçap
Yakanda çikolata lekeleri,
Bu gerçek bir hikayedir.
Kapsamı dar, fitili sınırsız
Biliyordum, biliyordum, biliyorum;
Ama en çok yanaklarını
Biliyordum ilk günden daha
O silahı bastıracağımı göğsüme
Sana göğsüme ayırdığımı.
Şimdi yuttum sabahtan kalan
Bir reçete elzemini
Ruhumdaki düğüme ilaç neylesin
Konuşmalıyım belki, belki yazmalıyım
İyileşmek için dünyaya.
Ama son adımdı bu söylediğim
Biliyordum, biliyordum, biliyorum
Adımı unut, son adımdı bu. 

Retro Muamma