ayakkabı numaram 44 fakat felsefeye de ilgim var
bu arada hesapta yoktu ama kadın ayağı en estetik varlık
çay ocağında tanımadığım dayılarla geçmişteki yaşamlarından laflamayı severim
ve bir zamanlar da felsefi konularda konuşmakla kahinliği (+dim)
birkaç sene oldu tanrıyla ilgili bir karar verdim
kabem insan değil ruhi üstat kusura bakma
hasır iskemleyi sevmem
deri araba koltuğunu da -hele sıcaksa-
bozkırı da pek sevmem -fena değilsi insan her yerde bulunur-
saçım dökülüyor ama şöyle bir laf var:
“maden çıkan dağda ot bitmezmiş”
bukowski’yi okumaya bile büyük ara verdim
yeraltı sözcüğünden tiksindim ona da karşı kültürüm (tevriye)
sevmem düzenin haytalarını
zengin olsam da porsche almam -range rover da almam herhalde-
yetişmiyor imgeler izmir kordon’a gidene dek ben
6:45’teki brautigansever adam bana kitap hediye etti(çaktırmayın)
ne anksiyetesi kaldı ne sokağı ne bi şeyi
şimdi bir tatlı kafam
hemgöğüz yıldızla yani
bayağıdır şiir yazmıyordum -ohh bu iyi geldi-
klima ne güzel şey ve
bana dokunmayan yılana ölümsüzlük iksiri hediye şimdilik
ama galiba ben yavaştan gidiyorum bu diyardan

ayrıca bu toplumda her kelime çürütür seni
(haydaa ya da oou)p.s.(27.12.19):hayrola niye kimse basmıyo bu şiiri

12.8.19 – izmir

oğuzhan kayacan